Patron szkoły

Więcej informacji

Okoliczności śmierci ks. Ignacego Błażewskiego

W wyniku zaistniałej okoliczności wojny i panującego terroru ks. dyrektor Jan Kasprzyk, zagrożony aresztowaniem, opuścił Zakład Salezjański i Rumię dzięki pomocy pani Małgorzaty Hepki, od której otrzymał niemieckie pozwolenie wyjazdu. Uciekł do Torunia, następnie przedostał się do Aleksandrowa Kujawskiego i tam przybrał nazwisko Jan Drąg. Przez trzy lata ukrywał się w Toruniu i okolicy. Przez gestapo został aresztowany 28 XII 1943 r. w Bobrzejowicach i wywieziony do Dachau. Przeżył obozową niewolę i po wojnie wyjechał do Brazylii, gdzie przez wiele lat prowadził pracę duszpasterską wśród tamtejszych Polaków.

Natomiast ks. Błażewski znalazł się w grupie pierwszych ofiar hitlerowskich okupantów. Bezpośrednio po rozpoczęciu wojny ks. Ignacy rozpoczął zabezpieczanie majątku zakładowego zwłaszcza paramentów liturgicznych. Dzięki temu po zakończeniu wojny w 1945 r., kiedy w Rumi zaczęło na nowo organizować się życie zakładowe, wiele z nich odzyskano. Niektóre służą wiernym po dziś dzień, jak chociażby monstrancja, którą ks. Ignacy ukrył razem z Marią Zelewską w skrytce znajdującej się w piwnicy jej domu. Wprawdzie w ostatnich dniach wojny dom uległ zniszczeniu, ale monstrancja zachowała się. Również po zakończeniu działań wojennych, ks. Feliks Żołnowski, powojenny dyrektor zakłady w Rumi, sprowadził z Kartuz ornaty, kielichy i inne paramenta liturgiczne, które były własnością zakładu, a dostały się tam po aresztowaniu ks. Błażewskiego.

Po zabezpieczeniu mienia zakładowego ks. Ignacy Błażewski opuścił na początku września 1939 r. Zakład Salezjański i szukał schronienia w Gdyni u zaprzyjaźnionych z nim oo. Franciszkanów. Niestety ze źródeł salezjańskich niewiele możemy dowiedzieć się o okolicznościach jego aresztowania i śmierci. Posiadamy jedynie szczątki informacji zebranych przez ks. Jana Kasprzyka i opublikowanych w maszynopisie przez ks. Ślósarczyka. Wynika z nich, że ks. Ignacego widziano więzionego m.in. na boisku przy dworcu kolejowym w Gdyni. Jedna z dziewcząt z Rumi Zagórza miała tam odebrać od niego mszał i paramenta liturgiczne i odnieść we wskazane przez księdza miejsce.

Inna z kolei relacja mówi o mszy św. odprawianej przez ks. Błażewskiego w gmachu sądowym w Gdyni. Miał ją odprawiać 14 września 1939 r.   Właśnie w tym dniu Niemcy zajęli Gdynię i rozpoczęli masowe aresztowania. Podczas nabożeństwa wtargnęli do gmachu sądu i po jego zakończeniu wszystkich zebranych razem z księdzem przeprowadzili na kort tenisowy obok dworca, a następnie do pobliskiego kościoła, gdzie dalej ich przetrzymywano. Młodzieniec zwolniony z tej grupy aresztantów, przekazał ks. Kasprzykowi 750 zł, jakie otrzymał ks. Ignacy od niego kiedy obaj opuszczali Rumię. Ostatnie zanotowane informacje pochodzą z października 1939 r. Ks. Ignacy Błażewski miał być przetrzymywany wraz z innymi kapłanami z Gdyni w jednym z zakładów fabrycznych. Ks. Kasprzyk posyłał tam mu za pośrednictwem ministrantów paczki żywnościowe. W dniu 24 października ks. Kasprzyk opuścił Rumię i od tej pory wszelkie informacje o ks. Błażewskim się urywają.

W tym dniu także prawdopodobnie rozstrzelano pierwszą grupę Polaków w Piaśnicy. Datę tą przyjęto w salezjańskim nekrologu jako dzień śmierci ks. Ignacego. Miał on zostać przewieziony w grupie więźniów do Wejherowa. Tu podobnie jak inni więźniowie ks. Błażewski był przesłuchiwany przez esesmana z gestapo gdańskiego Herberta Teuffela, który odczytywał też listy skazanych. Z więzienia w Wejherowie skazanych na rozstrzelanie wywożono w 30 osobowych grupach autobusami lub ciężarówkami do pobliskich lasów w Piaśnicy. Stała się ona w okresie od września 1939 r. do kwietnia 1940 r. miejscem masowych mordów dokonywanych na Pomorzu Gdańskim w ramach niemieckiej akcji wyniszczania inteligencji polskiej ( Intelligenzion ). Ogółem w lasach piaśnickich wymordowano ok. 12 000 Polaków z Gdańska, Gdyni, Wejherowa, Pucka i okolic. Bezpośrednimi sprawcami zbrodni piaśnickiej byli hitlerowcy wywodzący się z SS i służący w specjalnych jednostkach „WachsturmbannEimann” oraz „Einsatzkommando 16”.Jesienią 1944 r. Niemcy sprowadzili tu więźniów z obozu koncentracyjnego Stutthof. Chcąc zatrzeć ślady zbrodni zmusili ich do wydobycia z masowych grobów ciał ofiar i spalenia ich. Tuż po wojnie z inicjatywy Polskiego Związku Zachodniego przeprowadzono ekshumację zwłok znajdujących się w 35 masowych mogiłach Niestety, udało się zidentyfikować jedynie nieco ponad pół tysiąca ofiar, cała reszta pomordowanych została bezimienna po dziś dzień . W roku 1955 ku czci pomordowanych wzniesiono pomnik.  W 2016 r. Ksiądz Arcybiskup Metropolita Gdański Sławoj Leszek Głódź miejsce mordu Piaśnickiego podniósł do rangi Sanktuarium.

Sława męczeństwa

Ksiądz Ignacy Błażewski poniósł śmierć męczeńską w 33 roku, 17 ślubów zakonnych i 7 kapłaństwa. Pamięć o jego męczeństwie pozostała w Zgromadzeniu Salezjańskim żywa. Zgodnie z naszym zakonnym zwyczajem każdego roku w dniu jego śmierci w domach salezjańskich w całej Polsce modlimy się za spokój jego duszy. Imię ks. Błażewskiego nosiła w l. 50 – tych drużyna harcerska działająca przy Salezjańskim Domu Dziecka w Rumi. Oddano w ten sposób cześć twórcy salezjańskiego harcerstwa w przedwojennym Zakładzie Salezjańskim. Jej pełna nazwa brzmiała: „Związek Harcerstwa Polskiego. 6 Drużyna Harcerzy im Ks. Ignacego Błażewskiego w Rumi”.

Cieszy nas fakt, że jego imieniem zostało nazwane dzieło szkolno – wychowawcze w Kniewie, które nieprzypadkowo znalazło się w pobliżu Piaśnicy, gdzie został zamordowany  jako pierwszy spośród salezjanów w czasie II wojny światowej ks. Ignacy.

oprac. ks. Jarosław Wąsowicz SDB